Willy Ronis

Δεν νομίζω να υπάρχει έστω και ένας λάτρης της Φωτογραφικής Τέχνης ανά τον κόσμο, που να μην αναγνωρίζει τον Willy Ronis ως έναν από τους σημαντικότερους φωτογράφους στην μέχρι σήμερα ιστορία της. Ο σπουδαίος αυτός καλλιτέχνης, υπήρξε δάσκαλος, φωτεινό παράδειγμα και ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης, όχι μόνο για όσους λάτρεψαν και λατρεύουν, ανάμεσα τους και εγώ, τη γαλλική ουμανιστική φωτογραφία, μα και για κάθε ερασιτέχνη ή επαγγελματία φωτογράφο, που αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει τη φωτογραφία, όχι σαν μια απλή διαδικασία αποτύπωσης εικόνων, αλλά σαν μια ιεροτελεστία κατά τη διάρκεια της οποίας, όπως εύστοχα είχε δηλώσει ο Henri Cartier Bresson, ¨το μυαλό, τα >>>

Ελεύθερη Ενέργεια

Πριν από λίγα χρόνια, οι ισχυρισμοί των οικολόγων ότι η φύση αργοπεθαίνει μας φαίνονταν υπερβολικοί και νομίζαμε ότι αφορούσαν έναν άλλο πλανήτη, που δεν είχε καμία σχέση με τον δικό μας. Τότε σφραγίζαμε τα αυτιά μας, τώρα όμως; Η Γη αλλάζει και μαζί της αλλάζουμε – είτε το θέλουμε, είτε όχι- και εμείς. Γνωρίζοντας ότι το οικολογικό πρόβλημα είναι πλέον υπαρκτό και δεν έχει σύνορα, η σκέψη ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε σε ένα πλανήτη με μηδενική μόλυνση του περιβάλλοντος, χωρίς δηλητηριώδεις ρύπους και καυσαέρια, όπου ο κάθε άνθρωπος, με ελάχιστο κόστος θα μπορούσε να αντλεί την ενέργεια που του χρειάζεται, θα έμοιαζε είτε με μια ιδανική ουτοπία, είτε >>>

Παράξενος κόσμος

Παράξενες, αληθινές ειδήσεις από όλο τον κόσμο, αλλόκοτα γεγονότα που συντάραξαν κατά καιρούς την κοινή γνώμη και που απέδειξαν ότι κάποιες φορές η πραγματικότητα είναι πολύ πιο ακραία από τη φαντασία… [ Όλες οι ειδήσεις είναι 100% πραγματικές. Για του λόγου το αληθές, αναγράφονται οι πηγές και οι ημερομηνίες δημοσίευσης τους]     @  O Henry Ziegland από το Honey Groove του Τέξας έκανε περίπατο με την κοπέλα του μέσα στο κτήμα του ένα πρωινό του 1893, όταν εμφανίστηκε ξαφνικά ο θυμωμένος αδελφός του κοριτσιού κι τον πυροβόλησε, ξεπλένοντας έτσι την ντροπή της οικογένειάς του. Παρ’ όλα αυτά η σφαίρα που προοριζόταν γι’ αυτόν μόλις που τον τραυμάτισε ελαφρά στο >>>

Ένα παραμύθι για να αποκοιμηθούμε – μέρος 1

Μια φορά και έναν καιρό, πριν πολλά χρόνια, υπήρχε στο νοτιοδυτικό γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας ένα μικρό νησί που η φυσική ομορφιά και η λάμψη του πνευματικού πλούτου του, ήταν ξακουστά εντός και εκτός των συνόρων μας. Ένα νησί που υμνήθηκε όσο κανένα άλλο από τους ποιητές, τους ταξιδιώτες και τους συγγραφείς που περπάτησαν, έστω και για μια φορά, στα στενά δρομάκια του, που μαγεύτηκαν από τα μεθυστικά αρώματα των λουλουδιών που ομόρφαιναν κάθε γωνιά του, που γνώρισαν τον πλουσιότατο πολιτισμό του, τον σημαντικότερο –χωρίς καμία διάθεση υπερβολής- που ανέδειξε η σύγχρονη Ελληνική Ιστορία, που περιηγήθηκαν στην κατάφυτη γη και στα ηλιόλουστα >>>

Ένα παραμύθι για να αποκοιμηθούμε – μέρος 2

[ Συνέχεια του πρώτου μέρους του άρθρου (Ένα παραμύθι για να αποκοιμηθούμε – part 1) ]   Η Ζάκυνθος, καλωσορίζοντας τον ολοένα αναπτυσσόμενο και ραγδαία αυξανόμενο ποσοτικά (όχι όμως και ποιοτικά) τουρισμό στα εδάφη της, ξεκίνησε σταδιακά να διαμορφώνει ένα πολεοδομικό, κοινωνικό, αρχιτεκτονικό, οικονομικό και αισθητικό προφίλ, εντελώς αντίθετο από αυτό που θα άρμοζε σε έναν τόπο που κάποτε χαρακτηρίστηκε ως ¨το φιόρο του λεβάντε¨. Σε μικρότερο βαθμό αρχικά και σε πολύ μεγαλύτερο στη συνέχεια, άρχισε να ξεχνάει την πραγματική της ταυτότητα, υποκλινόμενη σε νοοτροπίες που λογικά ουδεμία σχέση θα μπορούσαν ποτέ να έχουν με έναν τόπο που στο παρελθόν >>>

Το θέατρο στη Ζάκυνθο – μέρος 1

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ ΕΩΣ ΤΟ 1900  Ζούμε σε ένα νησί τόσο μικρό γεωγραφικά, μα τόσο μεγάλο σε κουλτούρα και πολιτισμό, που η ίδια η ιστορία του, το καθιστά ενα εξαιρετικά ιδιαίτερο φαινόμενο, οχι μόνο στον ελληνικό, αλλά και ευρύτερα, στον ευρωπαικό χάρτη. Στο πέρασμα των αιώνων, υπήρξαν αρκετές παράμετροι που επέτρεψαν την πνευματική εξέλιξη της Ζακύνθου και διαμόρφωσαν την τόσο ιδιαίτερη κουλτούρα αυτού του τόπου, με σημαντικότερο ίσως, το γεγονός ότι η Ζάκυνθος είχε την τύχη να ζήσει μια ζωή προσαρμοσμένη στα ευρωπαϊκά πρότυπα ,όταν η υπόλοιπη Ελλάδα βάσταζε υπό τον τουρκικό ζυγό. Όπως σε όλα τα Ιόνια Νησιά, έτσι και στο δικό μας, η βενετική και >>>

Το θέατρο στη Ζάκυνθο – μέρος 2

[ Συνέχεια του πρώτου μέρους του άρθρου ( Το θέατρο στη Ζάκυνθο - μέρος 1 ) ]   Ήδη με την κατάλυση της Ενετοκρατίας στα Επτάνησα από το 1797 και με τα ιδεολογικά μηνύματα που έρχονταν από την Γαλλική Επανάσταση και βοηθούσαν στην προετοιμασία του ίδιου του αγώνα της Ανεξαρτησίας από τους Τούρκους, δημιουργήθηκε ένα άλλο κλίμα στα Ιόνια νησιά, τα οποία ξεκίνησαν να απελευθερώνονται από την Ιταλική και Κρητική παράδοση και νοοτροπία και σταδιακά να δένονται πιο σφικτά με την μοίρα του υπόλοιπου Ελληνισμού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι θεατρικές δραστηριότητες στα Επτάνησα να συντονίζονται όλο και περισσότερο με τον Ελλαδικό χώρο και να αποτελούν >>>

Ζακυνθινά Μουσεία

Το Μουσείο υπηρετεί υψηλούς ανθρωπιστικούς στόχους και θέτει αρχές ποιότητας και τελειότητας. Αποτελεί κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς κάθε τόπου και από καταβολής αποτελεί χώρο «θέασης». Η συγκέντρωση στους κόλπους του της ανθρώπινης δημιουργίας, της γνώσης, της τέχνης και της ομορφιάς δίνει το ερέθισμα σε κάθε ενδιαφερόμενο να το επισκεφτεί και να το ερευνήσει. Η Ζάκυνθος, όντας ένα νησί τεράστιας πολιτιστικής κληρονομιάς και ιδιαίτερα σημαντικής ιστορίας, έχει την τύχη, έστω κι αν έχει χάσει αμέτρητα κειμήλια ανεκτίμητης αξίας λόγω των σεισμών και των πυρκαγιών που τους ακολούθησαν, να έχει συγκεντρώσει στα μουσεία της ανεκτίμητους >>>