Χρόνια Πολλά!

- Αγάπη μου, εσύ είσαι; Επέστρεψες;
- Εγώ είμαι. Επέστρεψα. Ποιος άλλος θα πάρκαρε το αυτοκίνητό του, που την προηγούμενη εβδομάδα φρόντισες να γρατζουνίσεις, στο γκαράζ μας, θα άνοιγε την πόρτα μας με κλειδιά, θα κουβαλούσε τρείς σακούλες του σούπερ μάρκετ με ψώνια, από τα οποία ούτε τα μισά δεν μας χρειάζονται, από τη λίστα που του έγραψες και θα έμπαινε στο σπίτι φωνάζοντας το όνομά σου;
- Δίκιο έχεις, μωρό μου. Ήμουν αφηρημένη. Σκεφτόμουν να αποξηράνω τα λουλούδια που μου έφερες στη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου και στην Ημέρα της Γυναίκας, για να τα βλέπω και να θυμάμαι πόσο τυχερή είμαι, που έχω έναν άνδρα που δεν ξεχνάει ποτέ τις επετείους μας και τις ημέρες που γιορτάζω. Κάθισε στο τραπέζι και σε πέντε λεπτά θα έρθω να σου βάλω να φας, να μου καρδαμώσεις.
- Τι καλό μαγείρεψες σήμερα;
- Μπριζόλες, αγάπη μου, το αγαπημένο σου φαγητό!
- Κούκλα μου, τι έκπληξη είναι αυτή! Θυμήθηκες τη μοναδική ημέρα του χρόνου που γιορτάζω εγώ και μου έφτιαξες μπριζολίτσες; Να λοιπόν, που δεν θυμάμαι μόνο εγώ τις γιορτές και τις επετείους!
- Δεν καταλαβαίνω, ποια γιορτή εννοείς; Αφού τα γενέθλιά σου αργούν και η ονομαστική σου εορτή, ήταν τον προηγούμενο μήνα…
- Άστα αυτά, πονηρούλα, μην το παίζεις ανήξερη τώρα. Έλα γρήγορα, να μου ετοιμάσεις τη μπριζόλα μου για να περάσουμε και στο δεύτερο σκέλος του εορτασμού, μόλις φάω. Αχ, τι γυναίκα – διαμάντι έχω εγώ!
- Μα, εγώ, δεν…
- Έλα σου λέω, μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Μου οργάνωσες τέτοια έκπληξη για να μου πεις χρόνια πολλά και εγώ, ο βλάκας, γκρίνιαζα για τα ψώνια και τη γρατζουνιά στο αμάξι!
Σκότωμα θέλω, ο χαζός, σκότωμα…